happyheidi:

Salem by Abril Peiretti

wordscanbeenough:

“Perhaps the world will end at the kitchen table, while we are laughing and crying, eating of the last sweet bite.”

— Joy Harjo, from “Perhaps the World Ends Here”

zegalba:

‘Hysteric’ No. 1 by Nobuhiko Kitamura (1991)

legendarytragedynacho:

Jane Fonda and John Phillip Law - Barbarella

mariaelena-x:

topiostinomichli:

Μα η απόρριψη το ξέρει πως δεν υπάρχει κακός,

υπάρχει μόνο ένα χέρι

που μας σβήνει τη νύχτα το φως

Κι ο ευεργέτης μου το ξέρει

πόσο με αγάπησε αυτός,

σαν αδερφός το μεσημέρι και τη νύχτα σαν θεός.

mara-mpou:

Πρώτο ταξίδι έτυχε ναύλος για το Νότο, 
δύσκολες βάρδιες, κακός ύπνος και μαλάρια.
Είναι παράξενα της Ίντιας τα φανάρια
και δεν τα βλέπεις, καθώς λένε με το πρώτο.

Πέρ’ απ’ τη γέφυρα του Αδάμ, στη Νότιο Κίνα, 
χιλιάδες παραλάβαινες τσουβάλια σόγια.
Μα ούτε στιγμή δεν ελησμόνησες τα λόγια
που σου `πανε μια κούφια ώρα στην Αθήνα

Στα νύχια μπαίνει το κατράμι και τ’ ανάβει, 
χρόνια στα ρούχα το ψαρόλαδο μυρίζει, 
κι ο λόγος της μες’ το μυαλό σου να σφυρίζει, 
“ο μπούσουλας είναι που στρέφει ή το καράβι; ”

Νωρίς μπατάρισε ο καιρός κι έχει χαλάσει.
Σκατζάρισες, μα σε κρατά λύπη μεγάλη.
Απόψε ψόφησαν οι δυο μου παπαγάλοι
κι ο πίθηκος που `χα με κούραση γυμνάσει.

Η λαμαρίνα! …η λαμαρίνα όλα τα σβήνει.
Μας έσφιξε το kuro siwo σαν μια ζωνη
κι συ κοιτάς ακόμη πάνω απ’το τιμόνι, 
πως παίζει ο μπούσουλας καρτίνι με καρτίνι.